Pod koniec ciąży ,około 35 tygodnia,  rodzice powinni rozpocząć przygotowywać pokój, ubranka, wyposażenie oraz wyprawkę dla noworodka. Pokoik powinien być przygotowany tak, aby dziecko mogło czuć się w nim dobrze, miało odpowiednie warunki do rozwoju oraz aby pokoik ten był praktyczny w użytkowaniu dla rodziców i opiekunów.

Ważne jest, aby było to miejsce łatwe do wietrzenia , jasne i kolorowe. Ściany powinny być pomalowane farbami ekologicznymi. Na kaloryferach zawieszamy  pojemniki z przegotowaną wodą, które zapewnią odpowiednią wilgotność powietrza lub można zakupić nawilżacz elektryczny .Temperatura w pokoiku dziecka powinna oscylować w granicach 21 – 22^oC. W oknach należy zawiesić zasłonki lub umocować żaluzje, które umożliwiają regulację dopływu światła.

Miejsce w którym zamieszka nasze maleństwo powinno zawierać tylko niezbędne rzeczy.

Pościel - Powinna być uszyta z naturalnej tkaniny. Wystarczy prześcieradło, kołderka i kocyk. Poduszka nie jest wskazana. Do pół roku niemowlę powinno spać na płaskim podłożu.

Łóżeczko - Najlepiej ustawić je tak, aby światło słoneczne i sztuczne nie padało bezpośrednio na oczka dziecka i jeśli to możliwe aby dostęp do niego był z obydwu stron. Ze względów ekonomicznych, dobrze jest wybrać takie, które jeszcze kilka lat posłuży naszemu dziecku, do 5 – 6 roku życia. Praktycznym rozwiązaniem będzie łóżeczko na kółkach. Można je przesuwać po mieszkaniu a malec zawsze będzie miał nas w zasięgu wzroku. Dobre łóżeczko ma też regulowane dno. W miarę jak maluch dorasta, można je obniżać, aby mógł siadać i wstawać bez groźby wypadnięcia. Materacyk powinien być dopasowany do dziecka, żeby zapobiegał ewentualnemu skrzywieniu kręgosłupa. Rozstaw szczebelków nie może być za szeroki, tak  by dziecko nie włożyło między nie główki. Przydadzą się też opuszczane boki, zwłaszcza kiedy malec zaczyna wychodzić z łóżeczka. Jeśli nie ma takiej możliwości, należy wyjąć 2 – 3 szczebelki, dzięki czemu pociecha bezpiecznie wydostanie się na zewnątrz. Na boki łóżeczka, od strony główki, dobrze jest założyć ochraniacze z materiału, które zabezpieczą dziecko przed przeciągami i ochronią przed uderzeniem się w główkę.

Podręczny stoliczek - Jest bardzo praktyczny, gdyż przynajmniej przez pierwszy rok, jedną z najważniejszych czynności pielęgnacyjnych będzie przewijanie. Najlepiej ustawić go obok łóżeczka. Praktyczne są te z zamontowanymi półeczkami, na których pod blatem można położyć pieluszki, bieliznę i przybory podręczne lub te z szufladami.  Na stoliku powinien znajdować się materacyk powleczony materiałem łatwo zmywalnym, bądź ceratką, na której rozłożymy pieluszkę tetrową. Materacyk można łatwo przecierać, a pieluszki zmieniać w razie „awarii”. Żaden niemowlak nie przepuści okazji, gdy tylko poczuje komfort bycia na golasa, by nie sprawić rodzicom niespodzianki. Obecnie w wielu sklepach dostępne są już gotowe, śliczne i bardzo praktyczne komplety do pielęgnacji niemowląt, składające się z wanienki i stolika zaopatrzonego w półeczki i schowki na niezbędne, podręczne akcesoria. Znacznie upraszczają codzienną pielęgnację niemowlęcia, zarazem są łatwe do utrzymywania w czystości. Ważnym elementem pokoiku jest pojemnik na zużyte pieluszki lub kosz na śmieci  najlepiej zamykany .

Wszystko to powinno być odpowiednio skomponowane kolorystycznie łatwe w utrzymaniu czystości i trwałe tak aby zarówno rodzice jak i rosnące dziecko czuli się w tym pokoiku komfortowo i wygodnie.

Już przed rozwiązaniem, przewidujący i mądrzy dorośli przygotowują pokój lub kącik dla swego maluszka. Przyszli rodzice powinni zadbać o to, aby farby, lakiery, kleje nie podrażniały dróg oddechowych. Kolory ścian i mebli były przyjazne, dość jasne, stwarzające miłą atmosferę. Dziecko potrzebuje słońca i światła ale radzę założyć oświetlenie boczne, a nie bijące prostopadle z sufitu w oczy niemowlęcia.

Łóżeczko to najważniejszy mebel, który będzie służył malcowi przez kilka lat. Powinno być dostępne przynajmniej z dwóch stron. Jego budowa musi zapewnić dziecku pełne bezpieczeństwo. Materiał użyty do wykończenia materaca powinien być z tworzywa niealergizującego, jego pokrycie z naturalnego włókna nadającego się do prania. Materac należy również czyścić lub wietrzyć. Powinien być odpowiedniej twardości, a pościel bawełniana bez krzykliwej kolorystyki.

W przypadku dzieci z alergią trzeba stosować preparaty antyroztoczowe.
Komoda do pielęgnacji niemowlęcia, z półkami i szufladami, powinna mieć wygodną dla matki wysokość.

Dobrze, aby kształty mebli dziecięcych były łagodne, uniemożliwiające stłuczenia lub skaleczenia. Należy zabezpieczyć krawędzie i narożniki nie zapominając o oknach i zaślepkach do kontaktów.

Wbrew ogólnie panującym opiniom w pokoju dziecka nie powinno być zbyt ciepło (20ºC) i raczej sucho, dlatego na jednej ze ścian radzę powiesić termometr i higrometr. W pomieszczeniu przegrzanym i wilgotnym szybko rozmnażają się bakterie zagrażające naszemu maleństwu. Łóżeczka nie stawiajmy przy grzejniku ani przy oknie, a pokój często wietrzmy. W skrajnych wypadkach można stosować oczyszczacze powietrza.

Podłoga powinna być łatwa do zmywania bez dywanów czy wykładzin.
Odradzam trzymanie zwierząt blisko niemowlaka, zwłaszcza rybek, gdyż dafnie używane do ich karmienia są szczególnie alergizujące.

Pamiętajmy – nasze dziecko potrzebuje naszej miłości, bliskości, spokoju.
Nie zarzucajmy go zabawkami. Ważniejsza jest atmosfera, dobre pomysły i serce.

Nawet w najmniejszych czterech kątach maluch powinien mieć wygospodarowane swoje miejsce, to od początku pokazuje, że jest nowym pełnoprawnym członkiem rodziny. Miejsce to, bez względu na stylistykę, powinno zapewniać dziecku bezpieczeństwo i być pogodne. Począwszy od kolorów, gdzie można zastosować np. wyrazisty klucz kolorystyczny z jednym wiodącym kolorem i  co najwyżej dwoma towarzyszącymi. Można też wykorzystać odpowiednio dobrane dodatki takie jak pościel, zasłony, rolety, pudełka na zabawki itp. Ważne żeby pomieszczenie było pełne harmonii i ładu.
Maluchy lubią  rytuały.

Jak pisze autorka popularnej bardzo ksiązki „Język niemowląt” Tracy Hogg: podstawą dobrego rodzicielstwa jest   między innymi organizacyjne uporządkowanie codziennych czynności, dające dziecku poczucie oparcia, regularności  i przewidywalności zdarzeń. Ważne jest więc, żeby kącik naszego maluszka lub jego pokój był tak zorganizowany, by ułatwiał nam uporządkowanie codziennych czynności przy dziecku. Idealnie nadaje się do tego specjalna komoda i przewijakiem i półką, na wszystko co potrzebne do pielęgnacji dziecka, a co obowiązkowo musi być „pod ręką”.

Dobrze jest wygospodarować również miejsce na mały sprzęt grający, muzyka działa kojąco na dziecko już od pierwszych chwil życia, oprócz popularnej już wśród mam „Muzyki bobasa” polecam muzykę poważną (oczywiście Mozart, Vivaldi, są również do kupienia specjalne składanki np. „Muzyka dla ucha malucha” ) oraz muzyką relaksacyjną z odgłosami przyrody.


Komoda, która ma dużo szuflad i półek to również miejsce na garderobę maluszka. Nie polecam układania jego ciuszków w naszej szafie. Pamiętajmy również o koszu na zabawki i lampce nocnej!

Trwają wśród specjalistów oraz wśród rodziców dyskusje na temat wspólnego spania z dzieckiem. Myślę, że obydwie strony, zarówno Ci którzy uważają, że to sposób no zaspokojenie potrzeby bezpieczeństwa u dziecka jak i ci którzy uważają, że miejscem odpoczynku dziecka powinno być łóżeczko mają swoje racje. Nie miejsce tu jednak na rozstrzyganie tych sporów. Zarówno w jednej jak i drugiej opcji uważam łóżeczko za nieodzowny mebel. Nawet jeśli dziecko w nim nie śpi w nocy, jest bezpiecznym miejscem, w którym maluch może się bawić, kiedy my krzątamy się po domu. Mój synek po tygodniowym pobycie u babci cieszył się bardzo, kiedy zobaczył swoje łóżeczko z ukochaną karuzelą, spędził w nim wówczas ponad godzinę wydając radosne dźwięki. Najrozsądniej kupić takie, które rośnie wraz z właścicielem, czyli po demontażu szczebli z łóżeczka można zrobić tapczanik.

Do tak przygotowanego pomieszczenia, można wprowadzać malucha. Bardzo ważny jest dzień przyjazdu ze szpitala. Dobrze jest w spokoju oprowadzić dziecko po domu. Spodobało mi się bardzo porównanie,  wspomnianej wcześniej zaklinaczki dzieci - Tracy Hogg „To ma być wycieczka z mamusią w roli muzealnego kustosza i noworodkiem w charakterze zwiedzającego”. Zaczynamy od pokazania mu jego kącika lub pokoju , tłumaczymy do czego służą poszczególne sprzęty, pokazujemy zabawki, obrazki…
Poza miejscem w naszym domu przygotujmy również miejsce w nas samych na małego przybysza . „Gdyby dziecko mogło mówić, mówiłoby pewnie tak do rodziców: „Dajcie mi dużo czasu i uwagi, bo im więcej czasu  i uwagi mi dajecie, tym większe mam poczucie, że jest dla mnie miejsce na tym świecie, że ktoś mnie kocha””(Wojciech Eichelberger)

Rozwiązanie 2: zabawki, które niemowlę może wkładać do buzi + powiększone zdjęcia tych zabawek w obrębie łóżeczka

Kontakt niemowlaka z zabawką za pomocą kilku zmysłów pozwala dziecku wytworzyć sobie obraz zabawki we własnym umyśle, co jest zaczątkiem myślenia abstrakcyjnego.
Pozwolono jednomiesięcznym niemowlakom ssać, ale nie oglądać, jedną z dwóch kulek – o powierzchni gładkiej lub gruzełkowatej. Następnie pokazano im powiększone zdjęcia obydwu przedmiotów. Każde niemowlę wolało patrzeć na kulkę, którą przed chwilą ssało, niż na drugą, której nie miało w ustach.
Dłonie niemowlaków nie są nawet w przybliżeniu tak wrażliwe jak usta. Jeśli włoży się w rękę jednomiesięcznego niemowlaka tę samą gruzełkowatą kulkę, to później nie będzie on w stanie rozpoznać jej wzrokiem

Rozwiązanie 3: swoboda ruchów, zwłaszcza po lewej stronie niemowlaka

Dla opracowywania informacji o kształtach i właściwościach przestrzennych przedmiotów, niemowlaki od pierwszego roku życia wykorzystują z reguły prawą półkulę mózgową, czyli lewą rękę.
Kilkumiesięczne niemowlęta kiepsko sobie radzą z rozróżnianiem przedmiotów, zarówno prawą, jak i lewą rączką.
Po ukończeniu pierwszego roku, lepiej identyfikują przedmioty lewą rączką (prawą półkulą) – lewa półkula jest wówczas bardzo zajęta mową.

Rozwiązanie 4: łóżeczko musi oferować łatwy dostęp matki do niemowlaka

To co daje niemowlakom poczucie bezpieczeństwa, uspokaja je i wiąże z matką, to przede wszystkim kontakt dotykowy.
Dotykanie, głaskanie, …, trwale zmniejszają u niemowlaków wrażliwość układów reagowania na stres – poziom kortykosterydów nie wzrasta tak gwałtownie

Rozwiązanie 5: łóżeczko wodne lub hamak – akcja dziecka/reakcja łóżeczka

Łóżeczko powinno dostarczać niemowlakowi niezbędne czuciowe sprzężenie zwrotne – ilekroć niemowlę poruszy się, łóżeczko ‘reaguje’
Nawet jeśli mamy przy niemowlaku chwilowo nie ma, jego łóżeczko powinno przypominać pobyt w jej ramionach. Kluczową cechą pobytu w ramionach matki jest ciągła stymulacja dotykowa.

Rozwiązanie 6: Łóżeczko powinno mieć moduł pozwalający rodzicom zaaplikować dziecku masaż

Regularnie stosowany w niemowlęctwie masaż wydatnie przyczynia się do rozwoju zdolności poznawczych dzieci.
Jednomiesięczne niemowlęta poddawano ośmiominutowemu masażowi dziennie (delikatne, systematyczne gładzenie i nacieranie całego ciała dziecka).
Dzieci takie zdecydowanie lepiej wypadały w teście preferencji nowości (spostrzegawczość), sprawdzianie pamięci i umiejętności rozróżniania przedmiotów.

Rozwiązanie 7: „Jolly Jumper”

Dzieci uwielbiają doznania ruchowe od momentu narodzin – przede wszystkim ruchy powtarzalne (huśtanie, potrząsanie, podskakiwanie na specjalnych szelkach).
Są tak wyczulone na ruch dlatego, że rodzą się z dobrze ukształtowanym układem przedsionkowym, który pozwala nam odczuwać ruchy naszego ciała i stopień równowagi.

Rozwiązanie 8: Miękkie przedmioty w obrębie łóżeczka

Stymulacja narządu przedsionkowego wpływa dodatnio na mózg i umysł dziecka. Niemowlęta tak silnie jej łakną, że większość z nich przechodzi przez fazę ‘samostymulacji’ przedsionkowej, kiedy to podskakują w łóżeczku, kołyszą się, potrząsają główką, biją główką w miękkie przedmioty.
Ta samostymulacja zaczyna się między szóstym a ósmym miesiącem życia.

Rozwiązanie 9: Sesje okręcania na krześle obrotowym (na kolanach rodzica)

Niemowlęta – w grupie od trzech do szesnastu miesięcy – regularnie okręcane na krześle obrotowym (cztery razy w tygodniu, dziesięciokrotnie) wykazywały lepiej rozwinięte odruchy bezwarunkowe i zdolności ruchowe (siedzenie, raczkowanie, stanie, chodzenie).

Rozwiązanie 10: Miękkie kocyki i pluszowe zwierzątka

W miarę jak dziecko zaczyna uniezależniać się od mamy – pod koniec drugiego roku życia – znaczenia nabiera proces zwany znakowaniem zapachowym: łzy, ślady śliny dziecka tworzą bogate, dobrze znane mu środowisko zapachowe.
Jest to główną przyczyną przywiązania dzieci do ich kocyków i pluszowych zwierzątek.

Rozwiązanie 11: Wzrok noworodka silnie przyciąga to, co może on zobaczyć: wyraźnie zarysowane przedmioty i desenie, czarno-białe wzory, zabawki o jaskrawych barwach i rzucające się w oczy uśmiechnięte twarze

Noworodek może skupić wzrok tylko na tym, co znajduje się w bardzo wąskim przedziale odległości – między osiemnastym a siedemdziesiątym piątym centymetrem od jego twarzy (najlepiej w dolnej granicy tego przedziału).
Czerwień i zieleń widzi wyraźniej niż błękit.
Świat noworodka jest dwuwymiarowy.
Ostrość wzroku noworodka tuż po urodzeniu (20/600) jest trzydziestokrotnie mniejsza niż normalna ostrość wzroku osoby dorosłej (20/20).
Około czwartego miesiąca życia dojrzewają w pełni obszary pierwotnej kory wzrokowej, opracowujące informacje o barwach – dzieci w tym wieku stają się nagle wrażliwe na kolory (dostrzegają, kategoryzują, zapamiętują).
Czerwień, błękit, zieleń, żółcień – szczególnie w najjaskrawszych odmianach, są bardzo atrakcyjne dla starszych niemowląt. Im jaskrawszy jest dany kolor, tym silniej pobudza on jeden z czterech wrażliwych na barwy neuronów.

Rozwiązanie 12: Przez pierwsze dwa miesiące życia dziecka, kolorowe zabawki zawieszamy raczej z boku łóżeczka niż bezpośrednio nad główką noworodka

Noworodek lepiej postrzega przedmioty znajdujące się na obwodzie pola widzenia. Odwrotnie niż dorośli, noworodki lepiej dostrzegają cechy krawędzi tego, na co patrzą, natomiast nie zauważają tego, co znajduje się wprost przed nimi.
Fotografia o wymiarach dwadzieścia na dwadzieścia pięć centymetrów wzbudzi większe zainteresowanie swoją ramką niż tym, co jest w środku zdjęcia.
Ten schemat widzenia utrzymuje się do końca drugiego miesiąca życia, kiedy to dołek środkowy siatkówki dojrzewa, a zadanie dostrzegania szczegółów przejmuje kora mózgowa.

Dla niemowlaka
Maluszek, oprócz bliskości rodziców, niewiele więcej potrzebuje. Wystarczy mu łóżeczko o regulowanej głębokości i z barierką, by z niego nie wypadł, gdy zacznie już samodzielnie siadać. Nad łóżkiem warto powiesić kolorowy mobil lub inny przedmiot skupiający uwagę dziecka. W pokoju przyda się również miejsce do zabiegów pielęgnacyjnych - mebel zwany przewijakiem, z bezpiecznym blatem do kąpieli i przewijania oraz z półkami na akcesoria. Wystrój wnętrza nie może być agresywny. Wskazane są jasne, pogodne kolory.

Dla przedszkolaka
Kilkulatek najwięcej czasu spędza na zabawie. Jest nią zarówno układanie klocków, rysowanie czy malowanie, jak i bardziej żywiołowe zajęcia ruchowe. Na to wszystko potrzeba odpowiedniego miejsca - wolnego kawałka podłogi oraz stolika o odpowiedniej wysokości z krzesełkami dla dziecka i dla bawiących się z nim kolegów. Najlepiej, by meble były zrobione z materiałów łatwych do utrzymania w czystości, co pomoże ograniczyć szkody po rozlaniu farb lub napojów. W pokoju utrzymanym w żywej, stymulującej kolorystyce powinno się też oczywiście znaleźć łóżko z wygodnym materacem oraz liczne schowki i pojemniki, w których maluch mógłby chować swoje skarby, ucząc się jednocześnie utrzymywania porządku w pokoju.

Dla ucznia
Po rozpoczęciu nauki zasadniczo zmienia się tryb życia dziecka. Powinien się też zmienić jego pokój, by lepiej odpowiadał nowym potrzebom młodego mieszkańca. Przede wszystkim musi się w nim pojawić biurko z wygodnym krzesłem. Ponieważ dziecko w wieku szkolnym szybko rośnie, warto kupić meble o regulowanej wysokości blatu i siedziska, tak by mogły rosnąć wraz z nim. Jednak nie samą nauką uczeń żyje - w okresie szkolnym uczy się również życia w grupie i zachowań społecznych. Należy mu więc stworzyć w pokoju warunki do spotkań z rówieśnikami. Jeśli wnętrze jest niewielkie, warto rozważyć zamianę tradycyjnego łóżka na piętrowe - wtedy zyskamy w pomieszczeniu cenne dodatkowe miejsce, np. na biurko, regał albo szafę.

Dla nastolatka
Czas między dzieciństwem a dorosłością to okres największego buntu. Młody człowiek na każdym kroku podkreśla swoją niezależność, także w kwestii urządzenia swojego pokoju. Dajmy mu nieco swobody. Niech wybierze meble i udekoruje pomieszczenie w sposób, jaki mu najbardziej odpowiada. Nie przekonujmy go na siłę do ulubionego przez nas stylu prowansalskiego czy wiktoriańskiego. Czuwajmy jednak, by wnętrze było funkcjonalne. Dobrze, jeśli znajdą się w nim wyraźnie wydzielone strefy: do spania (z wygodnym łóżkiem i szafą), do nauki (z odpowiednio oświetlonym biurkiem i schowkami) oraz dzienną (z jednym albo dwoma fotelikami).
Źródło: Cztery Kąty

tekst w całości: http://dom.gazeta.pl/czterykaty